Leeg 2

Ik voel mij zo enorm kut! Ik voel mij leeg. Uit elkaar geplukt. Geen vreugde meer, geen liefde meer, geen lach meer. Niets. Alles is weg. Alles is verdwenen. Wel krijg ik enorm veel hulp maar toch. Ik voel mij hierover kut. Ik mis mezelf en dat doet mij pijn. Ik kan vaak janken maar ook dat wil niet lukken. Ik moet het erbij neer leggen en het opgeven. Strijd met mijn moeder gaat niet. Wel is het haar schuld, nou goed. Kutwijf. Een enorm eng kutwijf die mensen verkloot. Blijf uit haar buurt. Ik meen het. Toch voel ik mij verantwoordelijk over haar. God help mij. Want ik mis mezelf. Ik raak deze leegte gewend. Ik begin nu zelf te geloven dat ik leeg ben en verder niets. Dat ik gewoon zo hoor. God vergeef het haar opdat zij niet weet wat zij heeft aangericht. God vergeef het haar opdat zij de gevolgen niet van kent. Ik wilde haar niet vergeven maar ik doe het nu maar toch. Misschien dat het gevoel dan ophoudt en ik verder kan gaan met mijn leven. Iemand zei het mij al, zet het van je af. Ik moet wel. God ik vergeef het haar. Ik vergeef mijn moeder. Ik vergeef het je mam. Ik vergeef het je. Zo. Gedaan.

Advertenties

Truckje

Als je douchen een vervelend iets vindt zoals ik dit ook vond dan weet ik een truckje wat mij geleerd is. Als je vreugde wilt voelen dan moet je mild zijn. Ga niet met spullen gooien maar leg ze gewoon neer. Oké hier komt het.

Als je gaat douchen aai dan het zeep over je lichaam. Niet schrobben maar zacht aaien opdat je dan meer vreugde gaat voelen. Als je lief voor jezelf bent dan heb je ook meer plezier en vreugde met douchen. Dat was het. Doe dat ook zo met andere dingen. Alles met een zachte hand.

Depressie

Als je in depressie raakt dan voel je je leeg. Je hebt ineens geen fut meer. Geen puf meer. Geen zin meer om wat te doen wat er ook maar met verzorging te maken heeft. Je hebt ineens geen zin meer om bijvoorbeeld je te gaan douchen of om je huis te doen of om boodschappen te doen. Je ziet alles negatief. Je zon is er dan niet meer. Het is niet iets om daar lichtzinnig over te denken. Het is afschuwelijk. Je ziet geen uitweg meer. Je hebt geen zin om te leven. Je voelt je niet begrepen. En als je trauma’s hebt dan is het nog erger. Dan heb je ook nog eens pijnen en gaten in je geheugen. Er zijn verschillende hulpmiddelen waar je het voor kan gebruiken. Anti depressivia is er 1 van. Zelf heb ik daar geen ervaring mee. Wel met creatieve therapie. Ik wilde aan mijn emoties werken. Om van de boosheid af te komen. Het hielp wel. Maar nog voel ik mij aardig vaak down. Met name als ik aan mijn moeder denk. Voor mij is zij nu een negatieve factor geworden en moet ik haar los gaan laten. Anders wordt ik weer geveld door boosheid richting haar. Niemand is heilig maar helaas gelooft zij dit wel van haarzelf.

Paniek

Ook daar krijg je dan last van. Paniekaanvallen. Soms wel zo erg dat je dan daar angstig van kunt worden en hyperventilatie ervan kunt krijgen. En als je deze 3 hebt dan durf je niet meer naar buiten te gaan. Ik overwon het doordat ik een thuisbegeleidster kreeg die mij de deur uit trok. Dus je kan het overwinnen. Ook depressie kun je overwinnen. Probeer vreugde te vinden. Probeer dat te zoeken wat je vreugde geeft. En zoek steun. Steun geeft ook heel veel vreugde. Ga leuke dingen doen. Of als je een partner hebt, ga knuffelen. Wees blij met je partner. Er zijn velen alleen en eenzaam. Dat is nog depressiever. Als je trauma’s hebt, ga ze verwerken. Anders blijf je ermee zitten en dat houdt je in de macht. Wil herstellen. Wil het allemaal overwinnen. Blijf hoop houden. Er is altijd een einde. Ook aan jouw weg.

Mama

Je bent nooit mijn moeder geweest. Jij ziet mij als je vijand. Jij wilt graag dat ik negatief ben. Jij wilt mij graag leeg hebben. Jij wilt graag dat ik een zombie ben. Jij wilt graag geloven dat je heilig bent. Jij wilt graag geloven dat je hemels bent. Jij wilt graag geloven dat je naast Lord Sananda zit. Jij wilt graag geloven dat je hem hoort. Jij wilt graag geloven dat alles wat je aan positiviteit hebt van jezelf is. Jij wilt graag geloven dat mijn zon jouw zon is.

Kathinka Kirchheim, jij bent een gevaar voor de mensheid. Jij gedraagt jezelf als God over een ander. Jij neemt alles in beslag van een ander. Jij maakt doden. Levende doden. Jij wilt graag heilig zijn en geloven dat de wereld boosaardig is. Jij wilt geloven dat iedereen je vijand is. Jij wilt geloven dat je familie je vijanden zijn. Jij wilt graag geloven dat iedereen tegen je is. Jij wilt wraak, hartstocht en macht. Jij wil die dingen graag hebben. Jij vervuilt andere mensen. Jij vreest voor je dood. Opdat jij in de hel komt. Opdat jij je als God over mij hebt gehandeld. Opdat jij mijn zon hebt afgepakt. Opdat jij je truckjes heilig vindt. Opdat jij gestraft zult worden voor wat je gedaan hebt.

Opdat jij je moet verantwoorden tegenover God. Opdat jij de fout bent in geweest. Opdat jij niet in mensen mag duiken en in hun mag rommelen om dingen tot je toe te eigenen. Opdat jij velen op deze manier gemarteld hebt. Opdat jij levende zombies maakt. Opdat jij Shira laat geloven dat zij duister is. Opdat jij fout bezig bent geweest. Opdat jij graag wil geloven dat ik je tweelingsziel ben. Opdat jij zonodig haar zon wil bemachtigen. Opdat jij fout zit en moet verantwoorden tegenover God. Opdat jou hart in de weegschaal wordt gelegd. Opdat Jij, Dink, niet zult wegkomen van je daden. Opdat jij gezondigd hebt. Opdat jij alles aan je dochter terug moet geven. Opdat jij. Zo kan ik nog wel door blijven gaan maar jij moet het doen. Je zult wel gevreesd zijn voor God gewoon omdat jij weet wat je fout hebt gedaan. Shira is mij lief. Ga niet nog meer haar kapot maken omdat jij het niet krijgen kan. Ga niet nog meer haar verduisteren. Ga niet. Dit is geschreven door de beste vriend van Shira.

Lieve mama,

Jammer dat jij mij als je vijand ziet. Jammer dat je mijn parels gepakt hebt en jammer dat jij jouw truckjes niet in de hand kan houden en deze zeer verleidelijk vindt om het te doen. Jammer dat je niet weet hoe je het ermee moet ophouden. Jammer dat je honger naar macht niet gestild kan worden. Jammer dat je jezelf als onschuldig ziet terwijl je goed weet wat je truckjes zijn. Jammer dat je tegen jezelf liegt. Jammer dat niemand mij geloofd omdat het onwerkelijk lijkt dat het toch gedaan kan worden. Hopelijk lees je dit en weet je dat ik het weet wat je bij mij gedaan hebt. Ik vergeef je het niet omdat jij donders goed weet wat je fout hebt gedaan. Alleen is het zo jammer dat je graag tegen jezelf liegt en jezelf hebt wijsgemaakt dat het wel je eigen zon is. Jammer Dink. Jammer. Mogen jij dit lezen.

Depressie en mijn moeder

Voor 2008 zat mijn moeder in een depressie en in 2009 had zij nog last van paniekaanvallen als zij naar buiten moest. In 2008 vertelde mijn vader hoe mijn moeder was in haar truckjes. Zij kruipt in mensen. Zij duikt in mensen. Zieleduiken noemde iemand het die het ook meegemaakt heeft. Ook hij vond het afschuwelijk. Dit deed zij dus ook bij mij. Op 1 of een ander manier kent zij truckjes om andermans parels voor zichzelf te krijgen. Om vervolgens haar eigen duisternis naar een ander te smijten. Stuivertje wisselen noemt men dit. Ik had net de hele tijd het gevoel alsof mijn moeder hiermee iets te maken mee had. Toen ik dat besefde voelde ik mij weer heel worden. Weer lekker vol en de duisternis is verdwenen. Ga nooit in contact met mijn moeder. Zij is eng. Dat zij dit kan en dit bij haar eigen dochter deed is eng. Zeer eng. Ze kan enge spirituele dingen. Dat ik van de vrouw van mijn vader heb moeten horen dat zij vroeger aan zwarte magie deed. Wie weet wat zij allemaal uit spookte. En met haar eigen kinderen. Bah eng. Ik wil niets meer met haar te maken hebben. Sinds 2010 heb ik haar moeten zijn en zij was mij. Uit het niets kreeg ik die depressie ineens. Uit het niets kreeg ik die paniekaanvallen. Precies wat zij had. En voor jaren voelde ik haar in mij rommelen. Toen ik net gebeld had voelde ik weer alle parels verdwijnen uit mij en weg vliegen uit huis. Maar ik mag niet negatieve gedachten hebben over haar. Alleen positieve gedachten. Toch vond ik haar eng. Blijf bij haar uit de buurt. Ik meen het.

Zelfliefde

Ik heb al een aantal mensen hetzelfde horen zeggen; liefde begint bij jezelf. Zelfliefde. En toch heb ik die niet. Ik vraag mij af waar het fout is gegaan. Waar? Wanneer? Waar is de liefde voor mezelf gebleven? Heb ik zoveel levens achter elkaar geleefd waarbij ik mezelf heb ingeleverd? Of heb ik zo lang geleefd met die blokkade waardoor ik zolang geblokkeerd ben geweest? Ik voel me niet geliefd. Alleen door sommige mensen. Maar ik voel me niet geliefd als het om mezelf gaat. Ik voel me niet zo om voor mezelf te zorgen. Ik heb geen eigenwaarde. Wel respect voor mezelf maar geen liefde. Ik voel eigenlijk niets dan alleen leegte in mij. Ik moet leren mezelf te verzorgen opdat ik mezelf lief heb. Niet voor anderen maar voor mezelf. Misschien ben ik zo gemarteld opdat het uit mij geslagen is door anderen. Opdat ik misschien met een narcist samen leefde en hij mij mishandelde. Misschien ben ik een slaaf geweest en dat ik gemarteld was omdat ik teveel aan mezelf dacht. Zo voelt het wel. Opdat ik daarom de verkeerde mensen achter mij aan krijg omdat ik niets kan interesseren wat er met mezelf gebeurt. Oh wacht, heb ik wel. Ik weet wel wat ik leuk vind en wat niet. Negatieve dingen ben ik nu moe van. Maar ik voel mij nu ook down omdat ik niets van mezelf vind van binnen. Geen grijntje positiviteit. Ik heb wel karaktertrekken maar ik kan niets meer in mijn hart vinden. Het enige wat ik voel is iemands anders zn zonnetje. Misschien moet ik het leren. Leren om iets lekkers te vinden zoals douchen. Niet zo zeer de afloop maar de daad zelf. Het leren lekker en fijn te vinden. Ja dat zal het zijn. Leren iets leuks en fijn te vinden als het voor mezelf is. Opdat ik me beter ga verzorgen. Opdat dit doorgevoerd kan worden naar anderen. Opdat de vreugde van douchen zich ontwikkeld en dit uitstraalt naar anderen. Ja dat is het. Ik dank u voor deze ingeving. Dank u.

Nope nope nope

Nope nope nope. Ik weet niet eens zeker of hij mijn tweelingsziel is. Ik voel niks voor hem. En het zonnetje was van hem, niet van mij. Gisteravond verdween dat gevoel en voelde ik mij weer leeg tot ik bad. Toen voelde ik mij weer vol en gesterkt. Het zonnetje had veel weg van zijn energie dus dat zal zijn zonnetje wel zijn geweest en niet van mij. Misschien was het een overblijfsel van hem toen ik hem goed kende. Wie weet. En dat hij dit bij mij naar boven bracht. Maar of ik zijn tweelingsziel ben, geen idee. Wel weet ik nu wat het inhoud, wel ben ik hem eeuwig dankbaar maar ik zet hem wel telkens voor lul. Gisteravond ook, ik dacht hem te horen maar dat was niet zo. Ik voerde rare gesprekken tot hij gisteravond laat zichzelf echt liet horen. Hij had er genoeg van en had alles gehoord. Hij gunde mij rust tot ik kon slapen. Toch vertrouw ik hem volledig maar elke keer zet ik hem voor lul door mezelf voor lul te zetten tegenover hem. Waarom toch elke keer weer. Ik kan zijn tweelingsziel niet zijn, dat kan gewoon niet. Hij is veel te lief, veel te licht en veel te loyaal om mijn tweelingsziel te zijn. En echt veel liefde voel ik niet in mij. Veel warmte ook niet. Gewoon eigenlijk helemaal niet. Ik ben laag. Ik zit nu pas in de startblokken terwijl iedereen al verder is dan ik. Ik voel van iedereen warmte maar ik bezit dit niet. Jammer. Ik moet dus nu pas gaan beginnen. Mij is door 2 mensen gezegd; ga positief denken, dat helpt al een hoop. Ga niet bij de pakken neerzitten maar blijf positief. Je hebt het zoals iedereen. Iedereen heeft een zon. Iedereen is een ster.

Leeg

Ik voel mij nu leeg. De laatste blokkade voelde ik weggenomen worden vandaag. Er ging boosheid weg. Maar ik voel mij leeg nu. Alsof er niets meer in mij zit. Geen grijntje emotie geen grijntje licht. Niets. Zelfs de spontane lach waarover mijn vader sprak is weg. Ik voel niets meer dan alleen een andermans liefde en warmte. Ik weet niet wat er aan de hand is. Gebeden heb ik ook. Ik vind het raar. Misschien heeft mijn vader gelijk gehad en moet eerst het potje leeg zijn eer ik iets nieuws in kan brengen. Misschien had hij het inderdaad goed door gekregen. Dat gevoel heb ik wel. Misschien sta ik nu pas echt open voor liefde. Opdat ik zelf weer liefde kan creëren. Opdat ik met een schone lei kan en mag beginnen. Opdat ik nu – al is het andermans liefde- nu zelf mag leren lief te hebben en gesteund te worden door anderen in liefde. Opdat ik het mag doorboorduren naar anderen toe zodat het ook in mezelf groeit. Opdat ik het overnieuw mag doen en deze kans heb gekregen. Weg nu uit de duisternis en nu het liefde tegemoet mag komen gesteund door anderen. Toch vraag ik mij af wat er werkelijk is gebeurt. Misschien mag ik nu gaan oefenen met steun om anderen te helpen en dan in het hiernamaals te mogen werken opdat ik groei en bewust wordt van alles. Dat mijn leven hierbij ten einde is en mag doorgroeien na mijn dood. Dat ik nu enorm veel hulp krijg van mijn tweelingsziel en dat hij mij eindelijk na een heel gebed mij mag helpen en mij mag vullen met zijn liefde en warmte opdat ik op het goede pad blijf. Opdat ik zijn instrument mag worden. Opdat ik een instrument van vader/moeder God mag worden en de pad van de liefde mag gaan bewandelen.

Tweelingsziel

Ik heb vorig jaar mijn tweelingsziel ontmoet maar ik geloofde hem eerst niet toen hij het zei. Ik weet ook zijn naam maar dat wil ik niet vertellen omdat hij anders ten prooi wordt voor verkeerde mensen. Aangezien ik zwakker ben dan hij gaan ze anders denken dat hij makkelijk is om hem te breken. En dat wil ik niet. Maar nu pas ben ik gaan realiseren dat het echt zo is. Hij beschermd mij nu met heel zijn hart en ziel. Hij zei dat ik eindelijk mijn zielewens vervult krijg en wilde mij meteen beschermen om te helpen te vervullen omdat hij dit beloofd had. Ook al heeft hij vorig jaar andere beloftes verbroken, deze vindt hij belangrijk. Ik voel op dit moment en vorig jaar ook niets voor hem. Ik voel gewoon geen liefde voor hem. Ik weet wel hoe hij zich voor mij voelt maar ik voel het gewoon niet. Ik voel alleen maar pijnen uit mijn hart komen maar geen liefde. Jammer. Ik hoop zo erg dat als alles verdwenen is ik mijn liefde zal gaan voelen om vervolgens hem tegemoet te kunnen komen. Maar dankbaar ben ik wel. Zeer dankbaar zelfs. Alweer helpt hij mij. Mijn wens wordt nu steeds meer dat ik lessen van hem zou mogen krijgen omdat hij hoger staat dan ik. Ik wil ook een rots in de branding zijn tot velen maar dan zou ik wel meer zelfredzaam moeten zodat ik sterk ben en niemand een omkijken naar mij heeft. Ik zou zo graag hem willen helpen maar hij heeft dat eenvoudig gewoon niet nodig. Hij heeft ook geen zorgen nodig. En toch maak ik zorgen om hem maar hij heeft het niet nodig. Ook dat moest ik leren, hij staat hoger en sterker dan ik en heeft mijn hulp niet nodig. Alleen toewijding. Dat alleen maar hij is zo lief dat hij mij zelfs op dat punt mij los laat. Hij wil mij niet tot last zijn. Hij is bijzonder lief en zachtaardig. Ik mag wel in mijn handjes knijpen met hem. Ik volg hem graag maar dan zou ik wel harder aan moeten trekken om dat te bereiken waar hij ook is. Zijn leven hier op aarde is afgelopen maar hij helpt nog altijd graag mensen. Hij is altijd zeer serieus in wat hij doet. Ik denk dat ik degelijk wel van hem kan gaan houden. Ik ben hem nu alweer zeer dankbaar maar ik ga nu ook veel voorzichtiger met hem om voordat ik hem weer pijn doe. Ik mag hem graag, dat wel. Echt serieus, ik mag wel in mijn handjes knijpen met hem.

Mezelf

Weet Je, ik werd net ff terug gefloten. Ik weet eigenlijk niets over liefde. Ik bezit geen liefde. Als ik die bezat dan zou het doorgesijpeld hebben tussen al deze pijnen door en zou ik mezelf heb kunnen genezen. Misschien heb ik altijd in boosheid geleefd. Dat de pijnen altijd mij beïnvloed heeft en niemand dicht in mijn buurt liet komen. Nee, ik voel geen liefde in mij. Ik ben niets dan een hoopje ellende. Misschien stel ik mij gewoon aan in alles. Misschien had ik gewoon normale levens met weinig pijnen en dat het gewoon aan mezelf lag. Dat ik het pijnlijk vond. Dat ik zo angstig was terwijl er niet zoveel aan de hand was. Zou heel goed mogelijk zijn. In ieder geval, ik voel uit mezelf geen liefde. Ook niet voor iemand noch voor mezelf. Gewoon helemaal niet dan alleen zenuwen. Klote zooi. Misschien ben ik gewoon gemarteld uit wraak. Dat ik het als karma kreeg. Dus ik moet me niet heilig gaan voelen. Dat is wel mijn valkuil. Dat besef ik nu. Enfin, ik weet eigenlijk helemaal niets. Alleen gevoeld van anderen maar niet uit mezelf. Ik met de gelul over dat emoties energieën zijn. Ik kan niet eens de zenuwen kwijt. Ik zou niet weten hoe. Emoties uit je hart is raar. Heel anders dan in je buik. In je buik kan je tenminste wat mee maar in je hart is raar. Ik kan er geen kant mee op. Wel is de pijn verdwenen. Dat gelukkig wel. Maar die zenuwen man. Wel heb ik sterk gmhet gevoel dat ik deze zelf moet doen. Dan het zij zo. Je kan niet altijd hulp krijgen. Die heb ik al meer gehad dan dat het moest. Ook ik maak fouten, ook ik loop zo nu en dan naast mijn schoenen. Ik begin nu steeds meer mezelf te kennen wat goed is. Mijn eigen struikelblokken. Zolang je maar leert toch? Ook van je eigen negatieve trekjes. Ook daar moet ik aan werken. Net wat meer bescheidener zijn en niet meteen denken alles te weten. Mensen helpen kan later wel. Eerst mezelf helpen en dan de rest.

Emoties 2

Kan het zijn dat je uit pijn van je levens emoties kunt krijgen? Zoals boosheid? Of dat je beïnvloed wordt door mensen om je heen of door astrale mensen met haat en wraak? Ik zou het zo graag willen weten. Je komt sowieso in een sfeer terecht na je dood dat bij je gevoelsafstemming hoort. Maar ik zou zo graag willen weten of mensen emoties kunnen krijgen om vervolgens dit weer af te leren. Daar zit ik nu mee. Ik voel nu de pijn weg is een nieuwe pijn. Pijn met zenuwen alsof ik iets verkeerd heb gedaan. Angst zit daar ook bij. Misschien had ik uit angst en pijn iemand vermoord. Misschien wel de martelaar. Of misschien kende ik de martelaar uit een ander leven en had ik hem uit angst en pijn hem vermoord waardoor ik weer hem tegen kwam in een volgend leven? Allemaal speculaties. Maar oh wat wil ik het graag allemaal weten. Ik snak daarnaar.

Mijn wereld van nu

Ik denk dat iedereen hulp krijgt van boven ook al heeft men dat niet door. Hoe ik nu de wereld zie. Ik zie het nu als mooi. Een wereld vol pijn en dat iedereen nu steeds meer de kans krijgt om pijnen te verwerken. Dat er steeds meer mensen aan hun einde komen van hun leven. Dat er steeds meer mensen nu geconfronteerd worden met hun voorgaande levens en de pijnen. Dat men steeds meer leringen krijgt van hier boven. Dat mensen steeds meer geconfronteerd worden met zichzelf. Dat iedereen nu gedwongen wordt om aan zichzelf te werken en te zoeken naar zichzelf. Dat er steeds meer mensen worden terug gefloten om aan zichzelf te werken. Dat geloof ik.

Net werd ik weer geholpen. Ik had de pijn uit mijn ziel in mijn zonnevlecht en voelde net liefde. Hij zei mij naar hem te luisteren en niet naar de stemmen. Hij analyseerde mijn pijn en zei me dat ik in een vorig leven gemarteld/misbruikt was door een man. Het was een pijn van angst en pijn. Hij zei me dat het een pijn was waar je van uit zou schreeuwen. Een pijn waardoor je zou gaan schreeuwen. Dat ik toen vaak het uitgeschreeuwd had uit pijn. Daar schrok ik best van. Dat zette mij weer aan het denken. Ik was dus in een vorig leven mishandeld door een man waarbij ik het uitschreeuwde van pijn. In feite is elk mishandeling een marteling. Deze man boezemde mij dus veel angst in. Misschien was het mijn partner, misschien gewoon een vreemde man die mij martelde. Ik zal het later weten hoop ik.

Voorgaande levens maakt de mens. Als je goed in jezelf zoekt dan begin je jezelf steeds meer te kennen. Oude zeren die je nooit eerder hebt gevoeld komen dan naar boven die je dan licht geeft op je karakter en je handelingen en je emoties. Blijkbaar had ik daarom zoveel boosheid in mij. Omdat ik was gemarteld. Was misbruikt. Misschien door iemand die dicht bij mij stond waardoor het meer pijn deed. Het maakt niet uit, het gaat erom dat je pijn is verwerkt. En met liefde kun je het verwerken. Als je dat niet kan en het niet alleen kan, bid en vraag. Je gebed wordt altijd verhoort en er wordt altijd iemand naar je gestuurd die je helpen kan. Ik werd en word aan alle kanten verzorgd. Met en zonder gebeden. Vroeger bad ik nooit. Ja soms maar niet altijd. Ik ben pas echt gaan bidden voor hulp in 2010 toen het pas echt erg was. Mijn gebeden werden verhoord en nu nog steeds. Ik ben altijd verpamperd geweest, mijn hele leven door de gene zijde. Ik heb daar meer vrienden dan hier. Ook denk ik nu steeds meer aan mijn dood. Wat zal dadelijk mijn doel zijn? Ik maak nu al een lijstje met wie ik wil ontmoeten en praten. Ik wil leren van de mensen die mij altijd geholpen hebben. Ik wil in het hiernamaals mensen gaan helpen met hun pijnen. Om hen te helpen met het verwerken zodat ze dichter bij hun liefde kunnen staan. Opdat ze dichter bij zichzelf kunnen komen. Blokkades verworpen kunnen worden waardoor ze nog dichter bij hun hart kunnen zijn. Hen helpen met emoties opdat zij hierdoor heen kunnen gaan en ervan afscheid kunnen nemen. Opdat ze steeds dichter bij liefde kunnen staan. Opgeruimd staat netjes, toch? Ja, dat gaat mijn missie worden. Ik vind dat het moet. Ik kan daar nu al mee beginnen. Ik kan mensen nu al helpen met hun pijnen. Om hen te helpen meer naar zichzelf te laten kijken. Meer aan zichzelf te laten werken. Meer te laten verwerken. Beter nu dan pas als je dood bent. Hier heb je de middelen en afleiding, daar niet. Daar wordt je meteen geconfronteerd met je eigen gevoelsleven. Dan is soort zoekt soort echt van toepassing. Dan is het moeilijk om eruit te kunnen komen. Je kan het beste hier doen. Vergeven en vergeten. Pijnen verwerken en jezelf willen leren kennen. Veel mensen zijn opzoek naar zichzelf. Je moet jezelf willen bestuderen. Jezelf willen analyseren. Aan jezelf werken. Willen leren en willen veranderen. Aan alles komt een eind. Ook aan pijnen en leed. Het is voor vele moeilijk om zichzelf te analyseren. Om zichzelf te onderzoeken. Dan stuit je op dingen die je misschien liever niet zou willen zien. Je moet wel jezelf onder ogen durven te zien. Je moet het maar durven. Iedereen loopt liever weg en zoekt liever toevluchten om maar het niet te voelen. Er van weg lopen terwijl je het moet verwerken door juist hiermee te confronteren. Je moet er juist naar kijken als je het opgelost wilt zien. Zo zie ik het. Ik kan nog langer lullen maar dat doe ik niet. Volgende keer weer.

Kleine samenvatting over mijn leven.

Mijn jeugd was moeilijk. Mijn ouders zeiden mij steeds dat ik verwend was omdat ik dat nooit deed wat zij wilden. We waren de eerste 10 jaar rijk ivm een erfenis van de moeder van mijn moeder. Zij was al vrij vroeg overleden. Beide ouders van mij werkten niet meer. Eigenlijk werkten ze toen ook al nauwelijks. Tijdens mijn jeugd ging de relatie tussen mijn ouders ook niet goed. Later toen ik 6 was kreeg mijn vader een relatie met een 13 jarig meisje. Deze ging uit toen ik 14 was of misschien nog eerder. Nadat het uit ging ging mijn moeder mijn vader naar haar moeder brengen. We mochten hem niet meer zien noch spreken en mijn vader ons ook niet. Ons jeugd was moeilijk. Op ons negende kregen mijn zusje en ik zelfmoordgedachten. Mijn zusje vertelde dit niet maar ik wel waarvan zij schrokken. Ook verhuisden wij vaak. Minimaal een jaar verbleven wij ergens in een woonhuis van een ander via makelaars. Dus moesten mijn zusje en ik aardig vaak hoi en doei zeggen tegen onze vriendinnetjes uit onze omgeving.

Toen ik 18 werd toen ging ik op mezelf wonen. School had ik niet afgemaakt en deed een BBL met werk. Later verkoos ik werk boven een opleiding. Ook keerde ik naar mijn ouders toe en kreeg toen schijt aan alles en veranderde ik in een bitch als muur. Ik hield weinig rekening met mensen tot mijn zusje hiervan iets over zei en werd milder. Toen kon ik eindelijk concentreren op mijn werk, toekomst en mijn leven. Dit tot ik 26 werd. Ik dacht al enkele jaren erover om mijn vader op te zoeken maar deed het pas toen ik een raar gevoel voelde alsof hij dood was. Omdat mijn moeder in een gat woonde en aan anti depressie zat stelde mijn vader haar voor om naar zijn woonplaats te verhuizen. Ik zou dan met haar gaan samen wonen omdat het handig voor mijn werk zou zijn. Het verhaal over deze ander half jaar kennen jullie en kun je hier terug lezen. Nadat ik weer op mezelf woonde kreeg ik te maken met andere ellende. Contact met mijn ouders had ik niet meer en kreeg toen last van veel negativiteit. Astrale poort zei iemand mij. Tussen door kreeg ik last van ptss en werd op deze manier weer aan mijn bank gekluisterd. Dit tot 2014. Toen kreeg ik al helemaal veel problemen, toen begon het echt goed. Ik kreeg om mee te beginnen last van stemmen. Die deden alsof de onderburen ruzie met mij zochten en ik ging het geloven. Wel ging ik naar een oplossing zoeken maar het mocht niet baten. Toen ging ik maar verhuizen. Toen kreeg ik weer last van een astrale poort maar dit keer was het veel erger. Het spookte ook nog eens in mijn kamertje en het was er altijd zwart. Slapen deed ik niet meer. Toen zocht ik mijn heil bij een vriend en omdat ik dit deed werd er sociale recherche gebeld dat ik zou samen wonen door een goede vriend van mijn tante die mij geholpen had met de verhuizing. Hij bleef mij lastig vallen via post en mail en viel ook mijn vriend lastig. Hiermee kreeg ik dus problemen met de sociale dienst en belande zo in schuld. Deze is opgelost eind 2018. Dan ben ik schuld vrij. Nadat dit gebeurde kreeg ik eindelijk hulp en werd de poorten gesloten en alles opgeruimd. Pal daarna kreeg ik last van illusies ook wel psychoses genaamd. Toen had ik dat voor een half jaar lang. Tussendoor werd ik wel opgenomen maar kreeg geen goede medicatie. Pas in februari dit jaar kreeg ik goede medicatie hiertegen en was het na 2 weken over. Wel bleef ik last van stemmen houden. In juni kreeg ik weer een psychose dat een weekje duurde. En toen pleegde ik weer zelfmoord. Ik heb 4 maal in mijn leven echt geprobeerd om zelfmoord te plegen. Eerste was toen ik 9 was, tweede toen in 2009 met slaappillen en alcohol, derde in 2017 met slaappillen en weer alcohol en daarna voor het laatst wat tevens ook lukte in 2018 juni met overdosis pillen en water. Rest is historie.

Gebed 2

Oh lieve vader/moeder God,

Is nu ik die nu zwaar voel en is dat inderdaad verdriet en pijn? Verdriet en pijn uit voorgaande levens die ik nu voel? Hoe kan ik het verwerken als ik niet huilen kan? Het voelt zwaar aan maar de pijn valt opzich mee. Als ik zo ben en nu dood zal vallen dan is er maar weinig vreugde in mij. Ik weet alleen niet hoe ik het verwerken moet. Dat moet ik uit zien te vinden. Toch dank ik u dat u de blokkade weg gehaalt heeft zodat ik maar even warmte voelde. Nu voel ik mezelf en dat is me waard. Ik hou nu meer van mezelf en begin mezelf nu te leren kennen. Eindelijk. Misschien kom ik later wel weer in balans zodra ik dit verwerkt heb. Wel voel ik me verlaten door de meesters. Meer aan mijn lot over gelaten. Maar gelukkig heb ik lieve vrienden die mij alsnog op weg helpen. Ik dank u voor alles. Mijn wens wordt op deze manier steeds meer vervult. De wens om mezelf te leren kennen. Ik dank u voor alles. Ik hoop dat u mij alsnog hierin helpt en mij alsnog een beetje aanstuurt ook al is het via een ander. Aan jezelf werken is een werk, dat moet ik eerlijk zeggen. Maar het is mij lief om dat te doen. Ik verwerk met liefde mijn zware gevoel van verdriet en pijn voor u opdat ik al snel uw liefde mag delen. Jezelf leren kennen is een thuis gevoel. De meeste zoeken het inderdaad buiten zichzelf maar je moet het in jezelf vinden. Ook daar bent u. Hoe dichter bij jezelf hoe dichter bij u. Ik dank u als zal vaker u danken. Ik dank dat u veel mensen op mijn pad heeft gestuurd die voor u spreken. Die mij helpen en ik erop kan steunen. Ik begin steeds meer mezelf lief te hebben en spannend te vinden om te zie wie ik werkelijk ben. Hoe mijn ziel is. Om mijn ziel te zijn. Om mijn vorige levens te kunnen voelen om wie ik ben. Ik heb veel meegemaakt zo te voelen. Ook kan ik niet wachten om mijn voorgaande levens te weten. Om nog meer mezelf te leren kennen. Om wakker te worden en de kringloop van het ziel te leren kennen. Om daaruit weer mensen te kunnen helpen met nog meer ervaring. Ervaring van de ziel. Uit mijn ziel. Ik voel mezelf eindelijk. Ik was mezelf kwijt. Maar misschien moest het om een instrument van u te zijn om dat af te maken waar ik mee beginnen was in mijn vorige leven. Ik kreeg de de ja vu’ s en weet nu dat het allemaal een afgesproken zaak was. Om alles opnieuw te doen. Om te leren. Misschien was ik toen boos omdat ik geen begrip had en geen hulp. Misschien had ik wel veel hulp maar luisterde ik niet te veel naar. Misschien moest ik nu wel uit balans zijn om zo te leren luisteren. Om niet verleid te worden tot iets anders . Misschien. U weet het beter. U weet als geen ander wat het beste voor mij is. Toch heb ik het gevoel dat ik nu alles afgemaakt heb en dat dit het einde is. Nu alleen nog maar aan mezelf werken en ondertussen aan anderen werken. Om zo te leren om mezelf terug te vinden. Om meer mezelf te mogen zijn. Ik geniet van mijn hart. Ik ben er echt super blij mee. Ik dank u dat ik even mijn eigen liefde heb mogen voelen en hierbij de tranen in mijn ogen schoot ook al was het maar voor even. Een thuis voelde ik. Maar eerst door de zware gevoel heen voordat ik mij nog meer thuis kan gaan voelen. Thuis is waar jezelf bent. Waar je hart ligt en die ligt altijd bij jezelf ook al werk je vanuit je eigen hart. Volg je hart. Maar voordat ik dat kan gaan doen moet ik eerst aan mezelf gaan werken. Net zo lang als het nodig is. Dank u voor alles. Maar echt ik dank u en ik dank iedereen die mij helpen en geholpen heeft. Dank u voor alles. Dit noem ik pas je eigen kruis dragen. Jezelf willen kennen. Je eigen ziel. Je eigen ziel dragen.

Het hart

Een tijdje terug kwam iemand bij mij langs en liet mij een overweldigend liefde voelen. Het ontroerde mij en vroeg of hij mij leiding wilde geven in de liefde. Toen voelde ik dat ik werd geholpen en mijn gedachten om nog eerlijker te zijn in mijn zelf en de gedachten te laten komen in mijzelf zonder dit meteen te vervormen naar iets anders. Ook voelde ik hoe er aan mij gesleuteld werd. De angst voor kwetsbaarheid in de liefde werd weg gehaald en een blokkade in mijn hart. Na enig tijdje kwam hij terug en liet mij de blokkade in mijn hart voelen. Het was alsof er een slang uit mijn hart werd gehaald en deze deed zeer. Ik voelde intense angst en pijn alsof ik veel mensen had gekwetst of het mijn eigen pijn was, wat ook zo was. Toen ik het voelde moest ik huilen want het deed mij pijn. Wel voelde ik voor even dat ik zelf over liefde bezat maar hoe en hoeveel kon ik niet voelen omdat ik de blokkade voelde. Even later werd het weer in mijn hart gestopt alsof de slang weer terug kroop. Ik heb altijd pijn op mijn hart gehad en pijn in mijn hart als ik deze wilde open zetten. Nu dit was gebeurd wist ik waar ik last van had en hoe erg de pijn was wat ik voelde. Eergister voelde ik een energie op mijn buik naar mijn hart gaan. Deze was vredig en rustig. Het ging diep mijn hart in en de pijn werd gestild. Toen ging ik slapen. De volgende ochtend voelde ik in mijn slaap half wakker toestand dat de pijn uit mijn hart werd gehaald en deze naar mijn buik werd gezonden. Het deed mij voor een ogenblik pijn en moest toen ineens naar de wc waardoor ik de diaree kreeg. Nu besef ik dus dat de pijn uit mijn hart is verdwenen. Ik zette net mijn hart open en voelde ineens warmte uit mijn hart komen. Nadat ik dit voelde sprongen ineens de tranen in mijn ogen en dankte God voor dit alles. Ik voel weer zijn liefde. Liefde voor hem en alles. Ik dankte iedereen vanuit mijn hart en hoop van harte dat de aarde veranderd en dat iedereen wit draagt, verlicht is en dat er mooi muziek mag klinken en mensen dansen. Dat is altijd mijn droom geweest. Opdat iedereen in liefde is en geen negatieve dingen heerst. Waar iedereen elkaar vertrouwd en iedereen iedereen in zijn of haar waarde laat en neemt zoals het is. Nu ik liefde heb gevoelt voel ik mij thuis. Alsof ik mezelf was kwijtgeraakt. Was ik ook. Het was bedolven onder pijn. Ook heb ik geleerd dat liefde heelt en geneest. Dus ik hoef ook niet meer bang te zijn dat ik nog gekwetst wordt in mijn liefde zoals toen. Toen bezat ik een diepe angst om gekwetst te worden als ik open stond en mezelf was. Dit hoeft nu niet meer. Ik kan nu vrij ademen alhoewel ik nog een klein beetje angst heb dat ik gekwetst wordt. Maar liefde heelt zo houd ik het mij voor. Zodra het gebeurd dan hoef ik alleen maar mijn hart open te zetten en dan heelt het. Eigenlijk moet ik sowieso mijn hart open zetten en houden en de liefde uit mij te laten stralen opdat iedereen het kan voelen en ik ook. Opdat mijn zonnevlecht eindelijk verwarmd wordt en dat anderen het ook zullen gaan voelen en hen verblijden met warmte en liefde. Nu moet ik de angst dat nog in mij leeft op gaan lossen en beseffen en inzien dat het niet nodig is. Als men liefde van je voelt dan kunnen ze je niet kwetsen. Nu is het aan mij om mijn hart open te houden en de warmte te laten gelden. Ik dank God voor dit omdat ik hiervoor gebeden heb. Als het om liefde gaat dan wil God je altijd helpen. Met name als het gaat om de liefde in jou. Opdat het zich mag aansterken en mag groeien. Straal als een troetelbeetje liefde uit naar iedereen en je zult liefde ontvangen. Iedereen wil liefde voelen, toch? Ik dank ieder meester die mij geholpen heeft, ik dank Jezus en God voor deze wonders. Ik ben een gezegend mens ondanks alle ellende die ik heb gehad. Het eindresultaat mag er zijn. Je moet de duisternis kennen om liefde te aanvaarden. Om je daar naar te laten snakken. Je moet leren hoe het niet moet om te leren hoe het wel moet. Je moet de negatieve wereld zo beu worden opdat je met heel je wezen voor liefde en licht kiest. En je moet altijd open staan voor hulp uit het hiernamaals. Er zijn altijd lieve meesters aan het werk om iedereen die het nodig hebben of en het willen te helpen. Zolang je er open voor staat ontvang je wonderen. Strijden moet je altijd, vooral voor jezelf en voor God. Strijd voor Liefde, lieve mensen. Dank jullie. Liefs.

Gebed

Lieve vader/moeder God,

Ik houd van u. U laat mij een leven leiden dat niet doelloos is. Ik ben mijn hele leven een instrument van u geweest in alles. Ik heb nu mijn ouders lief en de mensen om mij heen. Ik hoor uw woorden aan die door een ander gesproken wordt. Ik ben het waard. Ik moest klein blijven opdat ik mijn werk kon doen via u en uw meesters. U hoort mijn gebeden aan en regelt meteen een meester die bij mij langs komt om mij met een probleem te helpen zoals met de liefde, boosheid en schuldgevoelens. U trekt mijn ogen open voor alles dat leeft. U laat mij tijdig dingen zien die er zijn en zich afspelen. U brengt antwoorden op gezette tijden als ze nodig zijn. U heeft mij lief zoals ik u lief heb. Ik zal altijd de uwe zijn,

Liefs en amen.

Meesters

Lieve meesters aan de gene zijde, ik wil jullie hartelijk bedanken dat jullie mij helpen en met mijn leven bemoeid hebben. Dank jullie wel. Ik hou van jullie en wil een instrument van jullie blijven. Jullie hebben mij door mijn leven geloodst en hebben mij richtingen aangegeven die ik bewandelen moest. Ik hoop dat ik vaak goed naar jullie geluisterd heb. Jullie houden mij in de gaten en ik kan jullie wel knuffelen. Ik mis thuis. Ik wil dol graag naar huis maar dankzij jullie heb ik hier werk te doen. Ik moest door bepaalde dingen heen om zo mensen te kunnen helpen met mijn ervaring. Ik hoop dat jullie mij alsnog een richting opsturen die ik moet gaan bewandelen. Wel is het gevoel van in een hoek gedreven worden een naar gevoel maar ik begrijp nu allemaal waarom. Om mij in een richting te zetten. Om mij te leren lief te hebben. Om te beseffen dat ik niet meer gekwetst zal worden in mijn liefde. Opdat ik het mag goed maken voor alle pijn die ik een ander heb gedaan onbewust en bewust. Ik mag gaan waar ik wil maar wordt door jullie een richting opgeduwd. Ik ben er blij mee gezien de uitkomsten. Ik dank jullie met heel mijn hart. Alleen jammer van de blokkade in mijn hartchackra want ik voel mijn eigen liefde niet. Maar als de engelen zeggen dat ik mensen raad moet geven en veel moet blijven oefenen zodat de blokkade opgelost kan worden dan zal ik dat doen. Ook laat ik mij graag door de engelen leiden aangezien de uitkomst hetzelfde is. Jullie zijn lief. Ik houd van jullie.

Liefs,

Emoties

Het leven gaat onder ander om emoties. Het is de bedoeling dat je al je negatieve emoties te baas wordt en vervolgens deze van je afstoot opdat het ruimte kan maken voor liefde. Ga na welke negatieve emoties je hebt en ga eraan werken. Zo heb ik geen enkel negatief emotie meer uit mezelf en ben ik door alles heen gegaan. Noem een negatief emotie en ik heb het niet meer. Wel voel ik soms nog wat boosheid en moet ik waken voor boosheid maar verder ben ik klaar. Wel negatief emotie heb jij? Van welke wil jij af zijn? Dit is mogelijk. En als je meer hulp wil, bid tot Lord Sananda (Jezus) of vader/moeder God. Je gebeden worden altijd verhoort. Loop bewust door je leven. Wees bewust van je eigen emoties. Werk daar aan en je zult bemerken dat liefde plek krijgt. Gods liefde wat ook van jezelf is. Ik zit met een blokkade in mijn hartchackra. Het is angst en pijn en weet niet hoe ik deze moet oplossen. Wel heb ik mijn eigen liefde gevoeld zodat ik weet dat ik dit bezit. Alleen lijkt het nu nog maar slechts een herinnering omdat de pijn en angst meer van mijn aandacht vroeg. Leef maar wees bewust van je emoties. Analiseer het, bekijk het en werk daaraan. Leef bewust.

Namasté

Zoekend naar genegenheid

Ik zoek naar genegenheid. Ik heb daar vrij weinig van gehad. Als ik liefde voel voor iemand dan ontpopt dit zich in genegenheid. Ik wil knuffelen, snuggelen en kusjes geven. Maar ik heb geen man om dit te doen. Ik kan wel krijgen maar ik wil het ergens niet. Ik weet niet waarom. Ik zoek er niet naar omdat ik bang ben de verkeerde tegen te komen denk ik. Om mezelf hierin te beschermen denk ik omdat ik al zoveel gekwetst ben. Ik heb wel 1 op het oog maar hij wil niet meer. Hij is met zichzelf bezig en met andere dingen. Hij zoekt niet naar genegenheid. Hij hoeft dat niet. Ik zoek dit wel. Misschien mis ik mijn tweelingsziel. Dit kan. Misschien voel ik hem wel maar dat hij mij alleen in de gaten houdt maar verder niets. Dat hij telkens zin heeft om mij te knuffelen. Wie weet wie weet. Ik wil niet zomaar een knuffel, ik wil liefde. Ik snak er steeds meer naar. Ik wil meer. Maar misschien komt er wel een keer iemand op mijn pad. Misschien voel ik dat wel. Wie weet wie weet. Ik weet niet wat ik hiermee moet. Vervelend gevoel. Nu vlucht ik telkens mijn bed in om door dekens geknuffeld te worden en door de kussen gekust te worden. Omg ik wordt gek van dat gevoel. Gek. Ook kan ik mij niet voorstellen dat dit op mij geprojecteerd zou zijn. Dat iemand anders dit met mij zou willen. Kan ik haast niet geloven dus zoek ik het bij mij op. Pff..

Spanningen

Ik heb de laatste tijd last van spanningen. Ook met douchen lukt het niet meer om de spanningen weg te halen. Ik heb wel oxazepam maar die slik ik liever als ik ga slapen. De laatste 2-3 dagen stokt mijn ademhaling regelmatig wat irritant is en spanning geeft. Ik heb gevraagd aan mijn contactpersoon van het fact team of dit medicatie gerelateerd is. Hij beweerde van niet maar zou het overleggen met de psychiater. Ook hij verwees mij naar de oxazepam. Oxazepam is een rustgevend middel. Het nadeel van dit middel is, is dat je snel overheen groeit en steeds meer van nodig moet hebben. Misschien heb ik veel spanningen van de koffie. Ik moet wel zeggen dat ik de laatste dagen veel aan koffie heb gezetten. Ik drink zo’n 6 tot 10 bakken koffie per dag om op te kunnen starten. En dan ben ik eindelijk wakker dan ga ik de deur niet uit omdat het dan al 3 uur is en dus voor mij te laat om nog iets te doen. Vandaag moet ik er echt aan geloven om boodschappen te doen. Hopelijk heb ik nu niet veel koffie nodig. Maar wel vervelend om wakker te worden terwijl je adem met regelmaat stokt of opgenaaid wakker wordt. ‘S Ochtend vroeg buiten adem zijn is ronduit kut. Weer een probleem waar ik mee zit. Oh wacht! Het kan natuurlijk ook van de andere medicijnen komen. De medicijnen die ik slik tegen de stemmen. Oh stom. Dat is het waarschijnlijk. Weer er achteraan om dit na te vragen. Eigenlijk weet ik niet of het begonnen is met deze medicatie maar ik denk het van wel. Opgelost!

Vorige Oudere items

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Doe mee met 5 andere volgers

Follow Taknaud on WordPress.com